കണിക്കൊന്ന പൂത്തപ്പോൾ

                   

വീണ്ടും കണിക്കൊന്ന പൂത്തു – വിരൽത്തുംബി-

ലാരോ വിറക്കുന്നൊരോർമ്മയായ് വന്നുവോ

മേലേ തപിക്കുന്ന നോവിലീ ജീവന്റെ

വേവിൽ വിയർപ്പിന്നുരുൾപ്പൊട്ടലാർന്നുവോ

മീനക്കൊടും വെയിൽ വന്നിറങ്ങി, മണ്ണി-

ലാടിത്തിമിർത്തു  തിറക്കോലമായിരം

ഇല്ലൊരിറ്റില്ല ജലസ്പർശ്മിന്നലെ

ച്ചൊല്ലിപ്പിരിഞ്ഞു മലർക്കിളിക്കൂട്ടങ്ങ-

ളെന്നാലുമേതോ പകൽക്കിനാവെന്നോണ-

മിന്നും കണിക്കൊന്ന പൂത്തുനിൽല്‍ക്കുന്നുവോ.

എന്നും മിനുക്കുമെൻ ചില്ലുകണ്ണാടിയിൽ

ഇന്നും തെളിഞ്ഞൊരാ കുട്ടിത്തരങ്ങളിൽ

എന്തോ തിരഞ്ഞുപോയ്  പൊട്ടിയ കുപ്പി-

വളപ്പൊട്ടുകൾക്കിടക്കൊക്കെയുമെന്തിനോ.

◌◌◌           ◌◌◌           ◌◌◌           ◌◌◌

പണ്ടൊരു മേടപ്പുലർവേളയിൽ  കണി

കണ്ടുണർന്നീടുവാൻ പൂവാകയെൻ

നെഞ്ചിൻ നെരിപ്പോടു കത്തുന്ന തീയെടു-

ത്തഞ്ചാറു വാണങ്ങളെയ്തു വിണ്ണിൽ

മേലെ പറന്നുയർന്നാകെക്കറുപ്പിന്റെ

മേലാപ്പു നീർത്തി പുകക്കൂട്ടുകൾ

ആ കറുപ്പിൽ നിന്നുമൂർന്നിറങ്ങിത്തളർ-

ന്നാകെ ചുവന്നുപോയ് സൂര്യനേത്രം

◌◌◌           ◌◌◌           ◌◌◌           ◌◌◌

ഇല്ലറിഞ്ഞില്ല ഞാനെന്നിട്ടുമന്തിയിൽ

കല്ലിൽത്തളർന്നു വീണന്തിച്ചു നിന്നുപോയ്

എണ്ണ വറ്റിത്തീർന്നിടാതെ മനസ്സിൻ

വരാന്തയിൽ കത്തിയൊരാ തിരി കെട്ടുവോ???

ചെങ്കനൽച്ചൂളയിൽ നിന്നാഞ്ഞടിക്കുന്ന

നൊംബരക്കാറ്റേറ്റുറങ്ങിയോ താരകൾ

കാലം കടക്കുവാ‍ൻ തോണിയുമായ് വന്ന

കാറ്റേ! മറക്കില്ല നിന്നെയൊരിക്കലും……